.
Obóz zwany Stalagiem 369 został otwarty 5 czerwca 1942 roku. Był to obóz karny dla podoficerów francuskich, belgijskich i holenderskich, którzy odmówili pracy na rzecz III Rzeszy. Łącznie przebywało w nim 17 000 jeńców. W 1966 roku na jego miejscu postawiono pamiątkowy obelisk.Stalag karny w Kobierzynie istniał od czerwca 1942 r. do sierpnia 1944 r. Hitlerowcy więzili w nim podoficerów i żołnierzy odmawiających pracy. Jeńcom pomagali okoliczni mieszkańcy, którzy z narażeniem życia dostarczali żywność, a uciekinierom z obozu dawali schronienie. Pobyt w Stalagu 369 przypłaciło życiem 14 żołnierzy. Ich prochy po wojnie ekshumowano i przewieziono do Francji. Istnienie obozu upamiętnia obelisk znajdujący się u zbiegu ul. Żywieckiej i Zawiłej.
Pan Alexis Chahtahtinsky Konsul Generalny Francji wystąpił z wnioskiem o nadanie obszarowi na którym znajduje się obelisk poświęcony francuskim jeńcom wojennym Stalagu 369 nazwy Skwer im. Generała de Gaulle. Nadanie nazwy Szefa Wolnej Francji temu skwerowi będzie dodatkowym dowodem pamięci około 11000 podoficerów, w większości francuskich, więźniów wojennych internowanych w obozie tylko, dlatego, że odmówili pracy na rzecz III Rzeszy i którym idea wolnej Francji, wolnej Europy była równie bliska jak Generałowi de Gaulle.
Należy również podkreślić, że Generał de Gaulle był wielkim przyjacielem Polski. Jako młody oficer przybył do Polski z francuskim korpusem ekspedycyjnym, który walczył u boku Armii Generała Józefa Hallera i brał udział w Bitwie Warszawskiej w 1920 r., za co został odznaczony zaszczytnym orderem Virtuti Militari. (KF).
| ←Poprzednia Rozstrzelanym w Krzesławicach 1943 | Poległym w I i II WŚ mieszkańcom Bieżanowa Następna→ |
|---|
| < Poprzednia | Następna > |
|---|