.
W czasie I wojny światowej prokocimscy legioniści, hallerczycy i ochotnicy oraz powstańcy śląscy i skauci brali udział w bojach o niepodległość PoIski. Cywilni obywatele przyczynili się do wzbogacania “polskiego skarbu wojennego” oraz tworzenia ośrodków polskiej kultury humanistycznej i fizycznej. Dużą rolę w wychowaniu patriotycznym i obywatelskim odegrał Kościół katolicki, który w czasie I wojny światowej w 1917 roku ustanowił samodzielną parafię i wraz z Zakonem OO. Augustianów organizował na terenie Prokocimia infrastrukturę społeczną i techniczną, jak również zakładał liczne organizacje dla dzieci, młodzieży i dorosłych.
Większość młodzieży kształciła się w szkołach średnich i wyższych Krakowa. Spełniając swój obowiązek wojskowy, najczęściej wstępowała do szkół wojskowych. Dla wykazania swej tężyzny szkoliła się w jednostkach kawaleryjskich, marynarskich, ale najczęściej wybierała lotnictwo. Zazwyczaj wstąpienie do lotnictwa poprzedzało wcześniej szkolenie szybowcowe i skoki spadochronowe, stanowiące wielką atrakcję dla młodzieży. Wielu z nich było pilotami aeroklubu, z powodzeniem biorąc udział w zawodach pilotażu szybowcowego czy motorowego - zarówno w kraju, jak i za granicą. Parotysięczny Prokocim dochował się przeszło 20 lotników, którzy w czasie II wojny światowej wsławili się w świecie swą brawurą i patriotyzmem.
Aby zachować po nich pamięć, Towarzystwo Przyjaciół Prokocimia im. Erazma i Anny Jerzmanowskich postawiło im pomnik koło dawnego budynku wielofunkcyjnego gminy Prokocim przy ul. Na Wrzosach. Uroczystość odsłonięcia i poświęcenia pomnika nastąpiła 25 maja 2002 roku. Poprzedzona została koncelebrowaną Mszą świętą w kościele parafialnym pw. Matki Bożej Dobrej Rady w Prokocimiu, w czasie której słowo Boże wygłosił proboszcz, ks. kan. Florian Kosek. Podczas Mszy modlono się za nieżyjących lotników:
Adama Bujaka
Leopolda Flanka
Jana Grzecha
Adama Habeli
Stanisława Króla
Eugeniusza Stępnia
Józefa Stępnia
Józefa Poprawskiego
Mieczysława Janusa
Romana Janusa
Stefana Janusa
Kazimierza Janusa
Jana Koreptę
Franciszka Oprycha
Stanisława Żurka.
| ←Poprzednia Poległym w I i II WŚ mieszkańcom Bieżanowa |
|---|
| < Poprzednia |
|---|